W trosce o głowę 52/2014 (183)

Czy ktoś spotkał się z przypadkiem, żeby zamiast świadka fatygować do sądu, to Wysoki Sąd fatygował się do świadka? W krajach mniej nawet demokratycznych od naszego, jeśli głowa państwa była sądzona, to i w przypadku obłożnej choroby była przywożona przed oblicze sądu. Jak więc trzeba być chorym, żeby to sąd się pofatygował do świadka? Niespotykane jest też, żeby świadek zeznawał na siedząco. Skąd się to wszystko wzięło? Wytłumaczenie jest tylko jedno – bardzo poważna choroba.
Za takim wytłumaczeniem przemawia też, a może nawet zwłaszcza, treść zeznań świadka. Niczego nie pamięta, nie kojarzy faktów, przeczy sobie w kolejnych wypowiedziach. W świetle tego należałoby spojrzeć na wcześniejsze symptomy choroby. Wszyscy pamiętamy sławetny chichot nad trumnami smoleńskimi. A jeśli nie był to przejaw pospolitego chamstwa, jak większość z nas sądziła, a właśnie objaw choroby?
Zdajemy sobie sprawę z zapaści resortu zdrowia, ale w tym wypad-ku, czyli w trosce o głowę państwa, powinniśmy wygospodarować pieniądze na bezpieczny lot do Moskwy, gdzie na pewno z takim przypadkiem sobie poradzą.

Życzę wszystkim udanego 2015 Roku i zdrowego prezydenta

 

Jedna myśl nt. „W trosce o głowę 52/2014 (183)”

  1. Szanowna Pani Małgorzato
    Już od dawna zadziwia mnie fakt, że nasze społeczeństwo darzące tak wielką estymą swojego Prezydenta, nie wyraża jednocześnie zaniepokojenia stanem Jego zdrowia. Odpowiedź jest chyba jedna – społeczeństwo jest na tyle chore, że nie rozpoznaje symptomów niedyspozycji zdrowotnej głowy państwa. Interesujące jest to kto, jakim sposobem i w jakim celu „wcisnął” naszemu narodowi ten „okaz zdrowia”.
    Pozdrawiam – Ewa Działa-Szczepańczyk

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Wprowadź rozwiązanie: *