Naśladowanie natury przestało być sztuką. Co jest nią teraz? To wiedzą tylko „rzetelni” urzędnicy, których o dobry gust trudno podejrzewać. Gdyby takiego pociotka, mianowanego na kolejnego ministra, coś mogło dyskwalifikować, to właśnie chyba jedynie dobry gust.
Nie ma takiej obawy, bo Bruksela na to nie zezwoli. Nie po to zostały opanowane prestiżowe nagrody, żeby dopuszczać do zaszczytów kogoś spoza sitwy. Do takiego Nobla np. można się wkupić jedynie ewidentnym draństwem. Literackiego Nobla dostała osoba przyprawiająca Polakom gęby antysemitów, czyli faktycznie zasłużyła się politycznie Europie, a ewentualnych wartości literackich „dzieła” nikt z przyznających nagrodę zapewne nie traktował poważnie. Żeby było na przekór, to „pokojowego” czyli politycznego Nobla przyznano Bolkowi analfabecie, nie umiejącym się nawet podpisać, co ustalił „niezawisły sąd” Ale ile on zrobił dla pokoju światowego!
Sztukę sztuczności opanowują kolejne grupy zawodowe, od których przestaje się wymagać rzetelności, a jedynie przynależności.

   Dlaczego za gburem? Bo gbur, to ktoś, kto gwarantuje brak pojednania między Polakami, w myśl zasady: zgoda buduje, niezgoda rujnuje. To właśnie gbury i głupki wszelkiej maści rujnują Polskę, niezależnie od tego, czy są świadome własnego udziału w demolce państwa.
   Dla nich liczą się tylko „Prawdziwi Europejczycy”, do których prawdziwych Polaków nie zaliczają. Taki Europejczyk może być skądkolwiek, nawet rodem z Bangladeszu, czy z Pekinu, stolicy Chin. Ważne, żeby tego ostatniego nie mylić z kimś, kto wysiaduje pod PKiN-em, czyli nieszczęsnym, warszawskim prezencie Stalina. To bynajmniej nie oznacza braku przychylności dla ziomków największego mordercy wszech czasów, bo komunizm, podobnie jak Lenin, są niestety wiecznie żywi.
   Gbur (gburka?) współczesny, to kwintesencja nowoczesności, nie skażona dopuszczaniem do głosu zdrowego rozsądku. Dlaczego to takie ważne? Bo tylko kłamstwo i chamstwo gwarantuje właściwe wydawanie pieniędzy polskiego podatnika. Permanentny dureń na ministerialnym stanowisku nie wyda pieniędzy na cokolwiek pożytecznego, a o to właśnie chodzi! Rozwalenie państwa, tak, żeby nie dało się w nim żyć, jest wyraźnym celem niemieckiego namiestnika, pełniącego rolę polskiego premiera.
   Najkrócej rzecz ujmując, komunista musi być gburem, bo to cecha rozpoznawcza.

Takie tanie dranie niesłychanie bywały w PRL-u, o czym można się było dowiedzieć z kabaretowej piosenki. Teraz draństwo spowszedniało na tyle, że drań reklamy nie potrzebuje. Robi, co lubi dla samej przyjemności, nie zabiegając nawet o potencjonalnego zleceniodawcę. Jakby tego było mało, to drań właśnie oskarża niewinnych. Pomówiony, najlepiej żeby siedział cicho, bowiem pomawiający nie musi przedstawiać żadnych dowodów, wystarczy piastowane przezeń stanowisko, im wyższe, tym bezkarność pewniejsza.
Drań krajowy, to mały pikuś przy unijnym, a zwłaszcza przy korporacyjnym. Tamte dranie nie są tanie i nie do nasycenia. Czy z tak powszechnym draństwem da się coś zrobić? Samo z mody nie wyjdzie, podobnie, jak podarte dżinsy modne od prawie sześćdziesięciu lat.