„Wesołe jest życie staruszka…” uroczo śpiewał w Kabarecie Starszych Panów Wiesław Michnikowski. Satyrycy nie wiedzieli, że staną się wieszczami. Podobnie jak złośliwcy mawiający: „Nie pomoże blansz i róż, kiedy baba stara już”. Ten blansz i róż był nieodzowny, bo kobieta nieumalowana czuła się, jak nieubrana. Tak było dawnymi czasy, kiedy zarówno starsi panowie, jak i panie próbowali nie rozstawać się z młodością. Z różnym skutkiem, z zasady jednak przegrywali z kretesem, ale ostatnio wzięli odwet, bo teraz szpetota nie bierze się z naturalnej starości, a jest „wartością” samą w sobie.
To przekłada się też na inne aspekty życia, zwłaszcza kulturę. Twórcy kina zaczynali skromnie, od „poprawiania” Szekspira. Polscy „artyści” nie poprzestali na nim, bo do zohydzenia jest przecież tak wiele! Naszą perłę literacką – Lalkę można rozszarpać na kawałki i w taki sposób poskładać, żeby budziła odruch wymiotny. Tak zohydzonego Prusa młode pokolenie będzie omijało szerokim łukiem, zakładając, że w ogóle usłyszy o takim pisarzu, w aspekcie patriotycznej edukacji języka ojczystego.
A tak przy okazji, czy młode pokolenie rozumie sens słowa: cnota? Przypuszczam, że kojarzy się mu tylko z archaiczną literaturą, z czymś, czego należy się raczej wstydzić? Nastąpił swoisty cud odwracania cnót.
Reasumując: obecnie wesołe jest życie nie tylko staruszków, ale i nieudaczników wszelkiej maści, pełnosprawnych inaczej. Normalsi niech się nie wychylają, ich czas minął. Czy bezpowrotnie? Zobaczymy.
Cnoty i niecnoty
‒ Nie można być jednocześnie skąpym i rozrzutnym – stwierdziła Małgorzata.
‒ Ale można być oszczędnym i szczodrym zarazem – zauważył DUCH CZASU.
‒ Takich cnót już się nie spotyka.
‒ Może spotyka, tylko się o nich nie mówi.
‒ A właściwie dlaczego?
‒ Nie wypada. Tylko o tym co szpetne i podłe mówią wszyscy, zarówno zwolennicy, jak i krytycy.
‒ Wygląda na to, że dobro, piękno i zdrowy rozsądek wyszły z mody.
‒ Rzeczywiście, obecnie prawdziwa niecnota, jak kiedyś cnota, krytyki się nie boją. Najwyraźniej teraz niecnoty mają większe wzięcie od cnót – podsumował DUCH CZASU.
Dobre rady 38/2026(792)
Piekło wybrukowane jest ponoć dobrymi chęciami, a internet od czasu do czasu dobrymi radami. Można więc wykorzystać wiedzę tam zawartą, o tym jak się zdrowo odżywiać, a jakiego jedzenia unikać. Naukowcy mają szerokie, jak nigdy dotąd, pole do działania. Jednak w dobie powszechnej tolerancji kłamstwa, „doktorem” może być każdy i nikt nie docieka skąd taki osobnik czerpie wiedzę.
Równie trudne jest przewidywanie mody, ponieważ odbiega ona na tyle od dobrego gustu, że nie można polegać na własnym poczuciu piękna, no chyba, że się ma wrodzony pociąg do brzydoty. Bywa przecież i tak.
Dobre rady polityków są najłatwiejsze do zweryfikowania. Miłośnicy Szwabów myślą, że ich Führer oszwabia innych po to, by ich obsypać ukradzionym złotem. Nie chcą wierzyć w oczywistą oczywistość, że jego zadaniem jest doprowadzenie do powszechnej, ogólnopolskiej nędzy. Po to został tu przysłany, żeby zniszczyć wszystko, czego nie da się ukraść. Taki jakby dywersant na Titanicu.
Spróbujmy pozatykać dziury w statku, którym jeszcze dryfujemy. Każdy może znaleźć jakieś małe poletko naprawy w państwie polskim „zarządzanym” obecnie przez jego wrogów. Może wszystkiego sknocić się nie da. To taka moja dobra rada.
Demoniczna powinność
– Jaką korzyść mają rządzący z tego, że niszczą wszystko co popadnie? – spytała Małgorzata.
– A konkretnie? – spytał DUCH CZASU.
– Od klimatu począwszy, a na zdrowiu kończąc. Czy umiesz wytłumaczyć dlaczego oni to robią?
– Pewne poczynania zdają się mieć sens z ich punktu widzenia.
– Jak wywołanie tej niby pandemii?
– Chociażby. Tu przetestowano praktycznie ludność całego globu na odporność propagandy siejącej strach.
– A co sieją „klimatolodzy”? Rozumiem, że niszczą polski przemysł, żeby nie był konkurencją dla niemieckiego, ale przy okazji niszczą i ten własny.
– Tu należałoby odwołać się do doświadczeń egzorcystów.
– Powiało grozą.
– Bo dotykamy zła w najczystszej postaci. Demony zostały wysłane na ziemię, żeby zaprowadzić tu piekło. Robią co mogą, bo jak się nie sprawdzają muszą wracać skąd przyszły.
– A piekło zaprowadzane przez nich na ziemi jest jednak nieco lżejsze od ich rodzimego? – upewniła się Małgorzata.
Co znaczy PO? 37/2026(791)
PO znaczy powszechne oszwabianie, ale nie tylko przez nasz (?) nierząd, pod wodzą Tuska. To już trend światowy. Kłamać każdy może, jeden lepiej, drugi gorzej. Tylko frajer trzyma się zasad, których prawie nikt już nie zauważa, a tym bardziej nie docenia. Chciało by się wiedzieć, czy np. sensacyjny przekaz o odkryciu naukowym to prawda, czy chodzi tylko o kliknięcia, albo kupno jakiegoś badziewia.
Kompromitacja kolejnych środowisk takich jak: prawnicy, dziennikarze, lekarze i naukowcy właśnie, zniechęca do poszukiwań relacji z prawdziwych odkryć. Pomyśleć, że dzieje się to w czasach, kiedy wymiana doświadczeń jest na wyciągnięcie ręki. Na tle tego, to Pani Dulska jest wzorem moralności.
Pozostaje tylko zaufanie do osób, które nie oszukują, bo są i takie, ale coraz trudniej je wyłowić. Dawniej można było polegać na wspólnocie, jaką była rodzina, i coraz szersze kręgi, na narodzie kończąc. Wszystko to rozsypuje się, jak domek z kart.
A gdyby tak spróbować wykorzystać kłamstwo w zacnym celu? Powszechne jest przekonanie (niestety słuszne), że Polak Polakowi bywa wrogiem. Zwłaszcza można się o tym przekonać zagranicą. Zacznijmy sobie wmawiać, że wspieramy się wzajemnie z tej tylko przyczyny, że czujemy się Polakami. Kłamstwo stale powtarzane staje się prawdą.