Po Rewolucji Październikowej odziedziczyliśmy „pierwszych sekretarzy” zamiast jakichś tam prezesów, czy innych przewodniczących. I wcale nie wynikało to z analfabetyzmu „klasy robotniczej”, jakby się mogło wydawać, a z chytrej podmianki. Władzę sprawował nie figurant, a jego niby prawa ręka. Później, ta ręka, jako pięść, władzą z nikim dzielić się nie zamierzała.
Wspominam o tym nie bez powodu. Obecny rząd-nierząd składa się z rekordowej ilości ministrów, którzy nie mają zielonego pojęcia, czym ich resorty powinny się zajmować. Zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej, są przecież wyłącznie od wprowadzania chaosu i rozwałka Państwa Polskiego. Dobrze im to idzie, bo wystarczą zaniechania, tego, co konieczne dla sprawnego działania. W tym celu pozwalniano, gdzie to tylko było możliwe, ludzi kompetentnych.
Ale przecież nie wszystkich. Może to czas na budowanie państwa podziemnego jak w Generalnej Guberni? Prócz „pierwszych sekretarzy” na intratnych stanowiskach, pozostali jeszcze ludzie biegli w dziedzinach, którymi się zajmują, pozbawieni pazerności na prestiżowe stanowiska. Trzeba ich namówić, żeby niepostrzeżenie działali na dobro Polski. Taka piąta kolumna we własnym kraju, tyle, że na odwyrtkę.

W dobie bezprawia i niesprawiedliwości wystarczy być pokracznym draniem, żeby brylować na internetowym salonie. Sztuka polega jednak na tym, żeby wodę z mózgu robić ludziom prawym. Lewactwo bowiem od dawna mózgu nie używa i organ ten ma w zaniku.
   Coraz częściej natykam się na wypowiedzi „patriotów inaczej”. Ich działalność polega na traktowaniu wszystkich z buta. Frajdę mają z bluzgu, jako takiego. Jeśli komuś z polityków się jeszcze nie dostało, to tylko przez przeoczenie, bo jeżeli nie ma za co go potępić, to zawsze można przecież coś zmyślić, albo obwinić za poczynania, z którymi nie miał nic wspólnego. Tego nauczyli się od Tuska.
   Są różne sposoby manipulowania Polakami. Trzeba zabronić im dumy z własnych osiągnięć. Martyrologia powinna im wystarczyć, bo to utwierdza ich, że zrywy patriotyczne prowadzą nieuchronnie do klęski. Można też wyolbrzymiać „wady narodowe” takie jak wzajemna nieuzasadniona niechęć. W tym podobno jesteśmy najlepsi, a ja mam tu pewne wątpliwości. Polacy lubią przekorę. 
   W dobie mody na brzydotę wszelaką, już sam ładny ubiór jest prowokacją wymagającą nie tyle dobrego gustu, co odwagi. Spróbujcie. Ja, idąc do sklepu, wkładam ładny kapelusz i bardzo często spotykają mnie komplementy od nieznajomych. Czy to tęsknota za pięknem, a może po prostu za życzliwością?